| تبليغات | X |
شیوهی تمبکنوازی خلج، نگاه جدیدی را در استفاده از سازهای کوبهای ارایه میکند. ایدهای که از تفکری تحولگرا برخاسته است. شاید بتوان گفت که تنها فرصت رویارویی مخاطب با این ایدهی تمبکنوازی خلج، همنوازی او با علیزاده در کنسرت تابستان سال گذشته بود. فضایی که برمبنای خلاقیت و رفتاری آزادانه در برخورد با موسیقی بنا شده است. این دونوازی متفاوت و استفادهی منحصر بهفرد خلج از کوبهایهای دیگر همچون زنگ سرانگشتی، دایرهی کوکی و ... از یکسو و فعالیتهای مختلف او در اروپا از سویی دیگر، کنجکاوی مخاطب برای شنیدن اندیشههای خلج را دو چندان میکند.ادامه مطلب در:
